به گزارش تحریریه، روزنامه فایننشال تایمز در گزارشی به تحول بزرگ در روابط امارات و آمریکا پرداخته است؛ اینکه چگونه تصویر ابوظبی در واشنگتن طی دو دهه گذشته از کشوری که نگرانی‌های امنیتی ایجاد می‌کرد، به یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین متحدان آمریکا در خاورمیانه تغییر کرده است.

افزایش نفوذ امارات در واشنگتن به یک ابزار واحد متکی نبوده، بلکه بر شبکه‌ای به‌هم‌پیوسته از روابط شخصی، لابی‌گری، تأمین مالی اندیشکده‌ها، سرمایه‌گذاری در فناوری‌های حساس، نزدیکی به اسرائیل و همکاری نظامی استوار بوده است.

در مقابل، این گزارش دیدگاه‌هایی از سوی آمریکایی‌ها را نیز مطرح می‌کند که معتقدند امارات اکنون از نفوذ گسترده‌ای برخوردار است و گاهی دستاوردهای ابوظبی از این رابطه، روشن‌تر از دستاوردهای واشنگتن به نظر می‌رسد.

مقام‌های آمریکایی می‌گویند جنگ ایران، اگرچه محدودیت‌های نفوذ امارات در واشنگتن را نشان داد، اما ابوظبی را به تعمیق روابط خود با آمریکا و اسرائیل سوق داد، نه فاصله گرفتن از آنها. امارات نیز قصد دارد این مسیر را ادامه داده و تقویت کند.

«باربارا لیف» سفیر پیشین آمریکا در امارات می‌گوید اماراتی‌ها به‌خوبی می‌دانند که در واشنگتن دسترسی، نفوذ و اثرگذاری دارند، اما جنگ نشان داد که این نفوذ به آنها نقشی در تصمیم‌های بزرگ آمریکا نمی‌دهد. امارات در جنگی که در آستانه مرزهایش آغاز شد، هیچ صدایی در تصمیم‌گیری نداشت، این در حالی است که امارات حملات زیادی را از ایران دریافت کرد.

افراد نزدیک به خاندان حاکم امارات می‌گویند «محمد بن زاید» رئیس امارات به رابطه با آمریکا به‌عنوان ابزاری برای تحقق چند هدف نگاه می‌کند؛ از جمله متنوع‌سازی اقتصاد و کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی، تبدیل امارات به یک مرکز جهانی هوش مصنوعی و ترسیم مسیری برای خروج از سایه عربستان سعودی به‌عنوان قدرت بزرگ‌تر منطقه‌ای.

یکی از مقام‌های ارشد سابق دولت بایدن که همکاری نزدیکی با امارات داشت، گفت: اینکه صنعت هوش مصنوعی آمریکا تا چه اندازه به پول امارات وابسته شده، ترسناک است.

ابوظبی از حدود ۱.۷ تریلیون دلار دارایی تحت مدیریت صندوق‌های ثروت ملی و شرکت‌های مورد حمایت دولت برای ایجاد جایگاهی قدرتمند در اقتصاد آمریکا استفاده می‌کند.

«جیکوب هلبرگ» مقام ارشد دولت ترامپ در حوزه دیپلماسی اقتصادی، گفت سرمایه‌گذاری‌های امارات در شرکت‌های تولیدکننده تراشه باعث شده است این کشور به یکی از تأمین‌کنندگان مالی اصلی صنعت فناوری آمریکا تبدیل شود.

یکی از مهم‌ترین نتایج این نزدیکی، موافقت وزارت بازرگانی آمریکا با فروش تراشه‌های پیشرفته به امارات و حذف محدودیت‌های صادراتی مرتبط با آنها بوده است.

با این حال، توافق مربوط به تراشه‌ها به دلیل همزمانی آن با سرمایه‌گذاری‌های مرتبط با خانواده ترامپ جنجال‌برانگیز شد. شرکت MGX که ریاست آن را «طحنون بن زاید» مشاور امنیت ملی امارات بر عهده دارد، سال گذشته و پیش از آغاز ریاست‌جمهوری ترامپ، در ازای ۵۰۰ میلیون دلار، ۴۹ درصد از سهام شرکت World Liberty Financial متعلق به خانواده رئیس‌جمهور آمریکا را خریداری کرد.

شرکت MGX بعدها همچنین از ۲ میلیارد دلار ارز دیجیتال باثبات متعلق به World Liberty در یک معامله سرمایه‌گذاری دیگر استفاده کرد. «کریس فن‌هولن» سناتور دموکرات، این اقدام را عملاً پرداخت ۲ میلیارد دلار پول نقد به این شرکت توصیف کرد.

راهبرد امارات برای افزایش نفوذ در واشنگتن به بحران «شرکت بنادر دبی» در سال ۲۰۰۶ بازمی‌گردد؛ زمانی که مخالفت‌ها در کنگره آمریکا شرکت اماراتی را مجبور کرد از قراردادی صرف‌نظر کند که به آن امکان مدیریت ۶ بندر بزرگ آمریکا را می‌داد.

در آن زمان، برخی قانون‌گذاران آمریکایی امارات را متهم می‌کردند که به مرکزی برای تأمین مالی القاعده تبدیل شده و «مشکلی مستمر در زمینه مبارزه با تروریسم» است. بن‌زاید پس از این بحران جلسه‌ای با مشاوران خود برگزار کرد و گفت این ماجرا سوءبرداشت اساسی آمریکا از امارات را آشکار کرده و زمان آن رسیده است که این وضعیت تغییر کند.

حدود دو دهه بعد، امارات از سوی سیاستمداران و فرماندهان نظامی آمریکایی به‌عنوان یکی از توانمندترین متحدان واشنگتن در خاورمیانه توصیف می‌شود و لقب «اسپارت کوچک» را به دست آورده است. این گزارش همچنین اشاره می‌کند که امارات تنها کشور عربی بود که نیروهایی را برای حمایت از جنگ آمریکا در افغانستان اعزام کرد.

بر اساس داده‌های OpenSecrets، امارات طی ۱۰ سال گذشته بیش از ۲۷۰ میلیون دلار در واشنگتن هزینه کرده و در کنار عربستان سعودی و قطر، در میان ۱۰ کشور بزرگ جهان از نظر هزینه‌کرد در این حوزه قرار گرفته است. همزمان، ابوظبی از اندیشکده‌های برجسته‌ای از جمله شورای آتلانتیک، CSIS و رند حمایت مالی کرده است.

مقام‌ها می‌گویند «یوسف العتیبه»، سفیر امارات در واشنگتن، مهم‌ترین عامل در بازسازی تصویر این کشور در واشنگتن بوده است. او از طریق شبکه گسترده‌ای از روابط با هر دو حزب سیاسی آمریکا، کنگره، اندیشکده‌ها، دانشگاه‌ها و رسانه‌ها فعالیت کرده و مقام‌های آمریکایی را به سفر به امارات تشویق کرده است.

روابط دو کشور از همکاری‌های نظامی و امنیتی فراتر رفته و به شراکتی فزاینده در حوزه فناوری، سرمایه‌گذاری و اقتصاد تبدیل شده است. یک مقام اماراتی گفت روابط دو کشور در حوزه دفاعی دیگر صرفاً به «آنچه می‌خریم» محدود نیست، بلکه «آنچه می‌سازیم» را نیز شامل می‌شود.

در مقابل، مقام‌های آمریکایی و اعضای کنگره طی سال‌های گذشته هشدار داده‌اند که دسترسی امارات به تراشه‌های پیشرفته می‌تواند خطر انتقال فناوری‌های حساس آمریکایی به چین را افزایش دهد، زیرا ابوظبی و پکن روابط تجاری و فناورانه نزدیکی دارند. دولت ترامپ و امارات می‌گویند اقداماتی را برای حفاظت از این فناوری‌ها انجام داده‌اند.

فایننشال‌تایمز همچنین به انتقادها از سیاست امارات در قبال سودان می‌پردازد؛ جایی که ابوظبی با اتهام ارسال سلاح به نیروهای پشتیبانی سریع مواجه است، اتهامی که امارات آن را رد می‌کند. «مارکو روبیو» وزیر خارجه آمریکا نیز سال گذشته امارات را متهم کرد که «علناً از موجودیتی حمایت می‌کند که در سودان مرتکب نسل‌کشی می‌شود».

امارات همچنین پس از چین، دومین کشوری بوده که بیشترین تعداد افراد و نهادهای مرتبط با تحریم‌های ایران در آن قرار داشته‌اند. از میان ۱۵۷۳ فرد و نهاد تحریم‌شده که با کشوری خارج از ایران ارتباط داشتند، ۲۲ درصد دارای تابعیت، نشانی یا ثبت شرکتی در امارات بودند.

ترامپ امسال گفته بود امارات برای ایران «مثل یک بانکدار» عمل می‌کرد؛ اشاره‌ای به نقشی که این کشور در جریان‌های مالی ایران پیش از جنگ ایفا می‌کرد.

سناتور کریس فن‌هولن گفت امارات «نفوذ بسیار زیادی در واشنگتن دارد؛ بیشتر از آنچه باید داشته باشد» و از برخی مسائلی جان سالم به در برده است که کشورهای دیگر احتمالاً نمی‌توانستند از آنها عبور کنند.

امارات همچنین به اسرائیل نزدیک‌تر شده و در ماه مه از سازمان اوپک که تحت رهبری عربستان سعودی قرار دارد خارج شد؛ اقدامی که به نوشته این روزنامه، نزدیکی ابوظبی به ترامپ را افزایش داد، ترامپی که به‌شدت با تأثیرگذاری اوپک بر قیمت نفت مخالف است.

«اندرو لیبر» پژوهشگر مسائل خاورمیانه در دانشگاه تولین، هشدار می‌دهد تمرکز فزاینده امارات بر روابط با آمریکا و اسرائیل، به بهای تضعیف ائتلاف‌های منطقه‌ای عربی، ممکن است در نهایت علیه ابوظبی عمل کرده و استقلال راهبردی این کشور را تهدید کند.

برخی دموکرات‌ها نیز معتقدند اگر حزب دموکرات در انتخابات ماه نوامبر کنترل کنگره را دوباره به دست آورد، ممکن است زمینه برای تحقیقات گسترده‌تر درباره برخی ابعاد روابط امارات و آمریکا فراهم شود.

پایان/