در شرایطی که فضای سیاسی و دیپلماتیک با انتظارات خاصی نسبت به مواضع قدرت‌های شرقی در شورای امنیت سازمان ملل شکل گرفته بود، چرخش غیرمنتظره و وتوی قاطع قطعنامه‌ها توسط پکن و مسکو، موجی از بهت و غافلگیری را برای تیم مدافعان توافق به همراه آورد. این رویداد تنها یک کنش دیپلماتیک ساده در راهروهای سازمان ملل نبود؛ بلکه پیامی آشکار از بازتعریف موازنه‌های ژئوپلیتیک و خط بطلانی بر راهبردهای خوش‌بینانه چند سال اخیر به شمار می‌رفت.