به گزارش تنحریریه، مجله Military Watch در تحلیلD آورده است: پنتاگون همچنان با نگرانی‌هایی درباره این موضوع مواجه است که آیا پایگاه صنعتی دفاعی آمریکا ظرفیت کافی برای توسعه و تولید هم‌زمان جنگنده نسل ششم F-47 نیروی هوایی آمریکا و جنگنده نسل ششم F/A-XX نیروی دریایی این کشور را دارد یا خیر.
اگرچه برنامه F-47 در مسیر انجام نخستین پرواز برنامه‌ریزی‌شده خود در سال ۲۰۲۸ قرار دارد، برنامه F/A-XX نیروی دریایی تنها اخیراً پس از آنکه عملاً با تعلیق مواجه شده بود، احیا شده است.
ژنرال دیل آر. وایت، مدیر سامانه‌های تسلیحاتی مهم و راهبردی نیروی هوایی، هشدار داده است که محدودیت‌های مربوط به نیروی انسانی و ظرفیت تولید همچنان از موانع مهم به شمار می‌روند.
ارزیابی او نشان می‌دهد که نگرانی‌ها درباره توانایی صنعت آمریکا برای پشتیبانی هم‌زمان از هر دو برنامه جنگنده همچنان قابل توجه است؛ این در حالی است که کنگره برای حفظ برنامه F/A-XX مداخله کرده است.
جنگنده F-47
مسئله پایگاه صنعتی به یکی از عوامل مهم در تصمیم پنتاگون برای قرار دادن عملی برنامه F/A-XX در وضعیت تعلیق در جریان فرآیند بودجه سال مالی ۲۰۲۶ تبدیل شد. مقام‌ها استدلال کردند که ایالات متحده تعداد کافی از مهندسان متخصص و دیگر منابع صنعتی را در اختیار ندارد تا بتواند در شرایطی که F-47 وارد مرحله‌ای حیاتی از توسعه می‌شود، به‌سرعت روی دو برنامه مجزای جنگنده نسل ششم پیش برود.
پنتاگون در عوض تصمیم گرفت منابع را بر F-47 متمرکز کند و تنها بودجه محدودی را برای F/A-XX حفظ کند تا گزینه ادامه این برنامه در آینده همچنان وجود داشته باشد.
این تصمیم متعاقباً با مقاومت کنگره مواجه شد؛ کنگره نیز بودجه قابل توجهی را با هدف زنده نگه داشتن برنامه نیروی دریایی اختصاص داد.
جنگنده نسل ششم چین توانایی مانور فوق‌العاده در زاویه حمله بالا را به نمایش می‌گذارد
با وجود آنکه F-47 نسبت به F/A-XX به‌شدت در اولویت قرار گرفته است، این جنگنده همچنان سال‌ها از برنامه‌های رقیب چینی که توسط شرکت‌های هواپیماسازی چنگدو و شنیانگ توسعه داده شده‌اند، عقب است؛ برنامه‌هایی که آزمایش‌های پروازی خود را در سال ۲۰۲۴ آغاز کردند.
صنعت چین توانایی خود را در پیشبرد سریع دو برنامه کاملاً مجزای جنگنده نسل ششم ثابت کرده است؛ یکی از این جنگنده‌ها در حال تولید است و به بزرگ‌ترین و دوربردترین جنگنده جهان تبدیل شده است.
این کشور همچنین به‌طور هم‌زمان تولید انبوه در مقیاس بسیار بزرگ دو نوع جنگنده نسل پنجم مجزا را ادامه می‌دهد.
در مقابل، ایالات متحده تنها یک نوع جنگنده نسل پنجم تولید می‌کند که بسیار کوچک‌تر از نمونه‌های چینی است؛ ضمن اینکه توسعه تنها یک جنگنده نسل ششم را نیز دنبال می‌کند که سال‌ها از رقبای چینی خود عقب‌تر است.
جنگنده نسل ششم شنیانگ در حال انجام آزمایش‌های پروازی در ماه سپتامبر
دو محدودیت اصلی که ژنرال وایت شناسایی کرده است، نیروی انسانی و ظرفیت تولید هستند. او توضیح داد که «واقعاً مسئله فقط این است که بتوانیم منابع کلی را مدیریت کنیم که در وهله نخست، به منابع انسانی مربوط می‌شود. دوم، وقتی وارد بحث تولید می‌شوید، آیا ظرفیت کافی برای تولید با آن نرخ را داریم؟»
او متعاقباً تأکید کرد که درباره ظرفیت پایگاه صنعتی آمریکا نگرانی‌هایی دارد، اما این نگرانی‌ها «مختص F-47 یا هر برنامه خاص دیگری نیستند.»
او درباره آثار محدودیت‌های صنعتی ایالات متحده گفت: «ما این مسئله را در چندین پلتفرم مشاهده می‌کنیم»، و افزود که وزارت دفاع آمریکا در نتیجه مجبور شده است «میان برخی از این موارد، نوعی فضای انتخاب و اولویت‌بندی ایجاد کند.»
جنگنده‌های نسل پنجم J-20 نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین در حال هدایت J-35A در یک آرایش پروازی
اظهارات وایت نشان می‌دهد که رقابت برای جذب مهندسان بسیار متخصص، زیرساخت‌های تولیدی و دیگر منابع، بر چندین برنامه مهم تسلیحاتی تأثیر گذاشته است و این مشکل صرفاً مختص F-47 و F/A-XX نیست.
با این حال، وایت درباره خود F-47 اطمینان قابل توجهی ابراز کرد و گفت:
«همان‌طور که می‌دانید، سال‌های بسیار زیادی که صرف بلوغ فناوری و کاهش ریسک شد، یک شروع بسیار بزرگ برای این برنامه در اختیار ما قرار داد. به‌شدت به کاری که تیم انجام داده و کاری که هر روز به انجام آن ادامه می‌دهد، افتخار می‌کنم. ما همچنان کاملاً در مسیر رسیدن به هدف خود برای انجام پرواز در دوران این دولت قرار داریم. بنابراین در حال حاضر هیچ مشکلی پیش روی خود نمی‌بینیم.»
پایان/
نظر شما