به گزارش تحریریه گ، نشریه Military Watch نوشت، چین هشدار داده است که استقرار تسلیحات آمریکا در مدار زمین که اخیراً از سوی واشنگتن تأیید شده است، می‌تواند یک رقابت تسلیحاتی جهانی را به راه بیندازد؛ این هشدار پس از آن مطرح شد که واشنگتن برای نخستین بار به‌صورت علنی تأیید کرد که دارای «تسلیحات عملیاتی کنترل فضایی در مدار» است.

افشای این موضوع از سوی تروی مینک، وزیر نیروی هوایی آمریکا، در ۱۴ سپتامبر، مستقیم‌ترین تأیید علنی یک مقام ارشد آمریکایی درباره استقرار تسلیحات توسط ایالات متحده در فضا محسوب می‌شود.

گوئو جیاکون، سخنگوی وزارت امور خارجه چین، در واکنش به این موضوع از واشنگتن خواست گسترش نظامی خود در فضای بیرونی را متوقف کند. گوئو گفت: «ما از آمریکا می‌خواهیم گسترش توانمندی‌های نظامی خود در فضای بیرونی را متوقف کند و با اقدامات ملموس، ثبات راهبردی جهانی را حفظ کند.»

او افزود که چین با تلاش‌ها برای تسلیحاتی کردن فضا یا تبدیل آن به یک میدان نبرد مخالف است.

مینک متعاقباً تأکید کرد که ایالات متحده بیش از یک دهه است از تلاش‌های چین و روسیه برای توسعه توانمندی‌هایی با هدف تهدید دارایی‌های فضایی آمریکا آگاه بوده است.

او گفت: «بسیار حیاتی است که ما برتری خود را نه‌تنها در هوا، بلکه در فضا نیز حفظ کنیم و به همین دلیل مجبور بوده‌ایم اقداماتی انجام دهیم تا اطمینان حاصل کنیم هنگامی که با تهدید مواجه می‌شویم، می‌توانیم با آن مقابله کنیم.»

به گفته مینک، افشای این موضوع تا حدی با هدف تقویت بازدارندگی انجام شده است، اگرچه او از بیان اینکه آیا این تسلیحات تاکنون تحت آزمایش عملیاتی قرار گرفته‌اند یا خیر، خودداری کرد.

مفهوم «تسلیحات کنترل فضایی» می‌تواند طیفی از توانمندی‌هایی را شامل شود که برای مختل کردن، تضعیف یا نابود کردن سامانه‌های فضایی یک دشمن طراحی شده‌اند و این اقدامات ممکن است از طریق روش‌های جنبشی یا غیرجنبشی انجام شوند.

این مسئله به‌ویژه حساس است، زیرا عملیات نظامی مدرن به‌شدت به زیرساخت‌های مستقر در فضا وابسته شده‌اند. ماهواره‌ها ارتباطات، موقعیت‌یابی و ناوبری، هشدار درباره شلیک موشک، اطلاعات، مراقبت و شناسایی، اطلاعات آب‌وهوایی و دیگر کارکردهای ضروری برای عملیات نظامی روی زمین را فراهم می‌کنند.

بنابراین، ایجاد اختلال در این سامانه‌ها می‌تواند بر هواپیماها، کشتی‌ها، موشک‌ها، نیروهای زمینی و شبکه‌های فرماندهی، بسیار فراتر از محیط بلافصل مداری، تأثیر بگذارد.

انتظار می‌رود اهمیت راهبردی این توانمندی‌ها در یک درگیری احتمالی میان آمریکا و چین بسیار برجسته باشد، زیرا پیش‌بینی می‌شود ماهواره‌ها برای ارتباطات، جمع‌آوری اطلاعات و هدف‌گیری مورد اتکا قرار گیرند.

اعتراف ایالات متحده نشان‌دهنده فاصله قابل توجهی با هنجارهای رایج درباره نظامی‌سازی فضاست؛ زیرا قدرت‌های بزرگ جهان از لحاظ تاریخی تمایل بسیار زیادی به خودداری از استقرار دائمی تسلیحات تهاجمی اختصاصی در مدار داشته‌اند.

معاهده فضای ماورای جو در سال ۱۹۶۷، استقرار تسلیحات هسته‌ای و دیگر سلاح‌های کشتارجمعی در مدار زمین و همچنین استقرار چنین تسلیحاتی روی اجرام آسمانی را ممنوع می‌کند.

با این حال، این معاهده ممنوعیت جامعی را درباره تسلیحات متعارف در فضا اعمال نمی‌کند.

پایان/