پژوهشهای علوم سیاسی نشان میدهد که مقامهای آمریکایی و اسرائیلی دو اشتباه اساسی مرتکب شدند. آنها جامعه ایرانی را با ایرانیان حامی جنگ در خیابانهای تورنتو، لسآنجلس یا مونیخ اشتباه گرفتند و ایران پس از انقلاب اسلامی را شبیه هم رژیم صدام حسین در عراق یا معمر قذافی در لیبی دیدند.
دکترین ایران در جذب ضربات، تلافی با حملات موشکی و بهرهگیری از جنگ نامنظم، با استفاده از تجربات جنگ عراق با ایران پایه گذاری شد؛مهمترین درسی که ایران از آن درگیری خونین گرفت این بود که ایران تنهاست، کسی به کمکش نخواهد آمد و نهادها و هنجارهای بینالمللی در عمل بیمعنا هستند.
