طالبان
-
دالان واخان؛ گذرگاه راهبردی افغانستان یا بن‌بست ژئوپولیتیک؟
افغانستان به‌دلیل قرارگرفتن در محل تلاقی آسیای مرکزی، جنوب آسیا، فلات ایران و غرب چین، همواره جایگاهی فراتر از ظرفیت اقتصادی و توانمندی‌های داخلی خود در معادلات ژئوپولیتیک منطقه داشته است.
-
چرا افغانستان و پاکستان با هم می‌جنگند؟
ساعاتی پس از آنکه رسانه‌های پاکستانی از حملات هوایی ارتش این کشور به مناطقی در خاک افغانستان خبر دادند، وزیر دفاع پاکستان در اظهاراتی بی‌سابقه اعلام کرد که صبر اسلام‌آباد به پایان رسیده است.
-
بررسی روابط طالبان و آمریکا در سه دهۀ اخیر و آیندۀ این روابط
افغانستان، مهره ژئوپلتیکی کاخ سفید برای مهار رقبا
نگاه آمریکا به افغانستان تنها معطوف به خود افغانستان نیست و چگونگی ایفای نقش افغانستان در منطقه، برای این کشور از مسائل داخلی افغانستان و ارتباط صرف با خود این کشور، مهم‌تر است. یکی از دلایل این امر، تلاش آمریکا برای بهره‌برداری از جغرافیای افغانستان و درگیر کردن رقبای خود نظیر روسیه، چین و ج.ا.ایران در این کشور، با اقدام‌هایی ازجمله تقویت داعش خراسان است.
-
اهرم سیاسی یا مدیریت آب؛ مواجهه آبی افغانستان با ایران و پاکستان
از نظر تاریخی، موقعیت بالادستی افغانستان همواره یکی از ثوابت سیاست منطقه‌ای بوده است. پیش‌تر، در تهران نگرانی‌هایی درباره گسترش کنترل افغانستان بر جریان‌های هلمند مطرح شده بود. اما تفاوت امروز در نیت است: طالبان کنترل بالادست را نه یک هدف توسعه‌ای، بلکه ابزاری برای اعمال نفوذ سیاسی تلقی می‌کند.
-
طالبان و گروه‌های تروریستی: مهار یا اهرم‌سازی؟
تهدید سرریز تروریسم و افراط‌گرایی، برای طالبان حکم بیمه و ضمانت باقی‌ماندن در قدرت را پیدا کرده است. با این حال، نباید فراموش کرد که کار طالبان اول با اعطای آزادی عمل به القاعده به سقوط کشید و گروه‌های مشابه می‌توانند طالبان دوم را نیز به سرنوشتی مشابه دچار کنند.
-
نزدیکی هند و طالبان؛ ریشه‌ها و انگیزه‌های تعامل
دیدار امیرخان متقی و سوبرامانیام جی‌شانکار در دهلی‌نو به مثابه نقطه عطفی در روابط هند و طالبان ادراک شده و بسیاری معتقدند که پس از یک دوره فترت، هند بار دیگر به یکی از بازیگران اصلی در محیط افغانستان مبدل شده است.
-
پایان فرصت، آغاز مجازات:
طالبان در تلهٔ بی‌ثباتی کنترل‌شدهٔ امریکا
آنچه اکنون مشاهده می‌کنیم نه یک نزاعِ صرفِ فُرماتیکِ محلی که پروسه‌ای پیچیده و چند سطحی است: آمریکا طالبان را به‌عنوان یک فرصتِ استراتژیک مدیریت کرده؛ پاکستان از این مدیریت برای تضمین منافعِ شکنندهٔ خود استفاده کرده؛ و طالبان در این فرایند هم قربانیِ ابزارسازی‌اند و هم مخاطرهٔ تنبیه، زیرا هرگاه بیش از حد «خودمختار» عمل کنند، تبدیل به هدفِ اصلاح یا حذفِ تاکتیکی می‌شوند.
-
مرز بی‌قرار؛ درگیری افغانستان و پاکستان به کجا می‌رسد؟
درگیری‌های شدید مرزی این روزهای افغانستان و پاکستان آن هم چند ماه پس از جنگ ۴ روزه اردیبهشت، این پرسش‌ها را مطرح می‌کند که براستی ریشه این اختلافات چیست و چشم‌انداز آن چگونه است؟
-
رویارویی نظامی پاکستان و طالبان: زمینه‌ها و احتمالات آتی
مسائل متعددی در سطح داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی مطرح است که می‌تواند اسلام آباد و کابل را به سمت رویارویی نظامی سوق دهد. در این میان، به نظر می‌رسد که دو مسئله «افزایش تحرکات تروریستی» و «تحول در رویکرد بین‌المللی طالبان» از حیث آثار و تبعات امنیتی برای پاکستان تحمل ناپذیرتر بوده باشد.