لیندون جانسون، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، می‌دانست که انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۱۹۶۶ آسان نخواهد بود. او از همان زمانی که پس از ترور جان اف. کندی در نوامبر ۱۹۶۳ ریاست‌جمهوری را برعهده گرفت، از مشاورانش می‌خواست با سرعت و قاطعیت عمل کنند. جانسون می‌دانست فرصت تصویب قوانین مهم به‌تدریج از دست خواهد رفت؛ زیرا با نزدیک‌شدن انتخابات، قانون‌گذاران توجه خود را از اداره کشور به تلاش برای انتخاب مجدد معطوف خواهند کرد.
