وقتی محصولات کشاورزی چین تنها در ۴۸ ساعت به سفرههای شهروندان مسکو و تاشکند میرسد، میتوان دریافت که «اتصال» در سازمان همکاری شانگهای به یک موتور واقعی برای تجارت، توسعه و نزدیکی ملتها تبدیل شده است.
سالها اعتماد به وعدههای غرب، ایران را در چرخهای از تحریم، تهدید و انزوا فرو برد. در نقطهای که «قواعد غربی» دیگر حتی تظاهر به بیطرفی هم نمیکنند، تهران به سوی بلوک شرق روی آورده است؛ نه از سر اجبار، بلکه از سر واقعبینی. حمایتهای چندلایه چین، آنگونه که در نشست شانگهای دیده شد، نسخهای متفاوت از دیپلماسی در حال ظهور است.
