به گزارش تحریریه، «رجب طیب اردوغان» رئیسجمهور ترکیه روز شنبه و در گفتوگو با شبکه الجزیره گفت که عضویت در اتحادیه اروپا اولویت آنکارا نیست و در صورت نپذیرفتن ترکیه، این اروپا خواهد بود که متضرر میشود.
اردوغان گفت: «پیوستن به اتحادیه اروپا اولویت ما نیست و اگر ترکیه به اتحادیه اروپا نپیوندد، این اروپا خواهد بود که بازنده میشود.»
وی افزود که کشورهای اروپایی تمایلی برای ادغام ترکیه در این اتحادیه نشان نمیدهند.اما ماجرای آنکارا و بروکسل از کجا شروع شد و به کجا رسیده است؟
ترکیه در سال ۱۹۸۷ برای عضویت کامل در اتحادیه اروپا درخواست داد. در سال ۱۹۹۹ وضعیت نامزد را دریافت کرد و مذاکرات رسمی از سال ۲۰۰۵ آغاز شد اما تاکنون تنها ۱۶ فصل از ۳۵ فصل مذاکرات باز شده و فقط یک فصل که «علم و پژوهش» است بهطور موقت بسته شده است.از سال ۲۰۱۸ نیز شورای اتحادیه اروپا اعلام کرد مذاکرات به بنبست رسیده و فصل جدیدی باز یا بسته نمیشود
اما علت چیست؟
دلیل اصلی اروپا برای نپذیرفتن ترکیه، «عقبگرد دموکراتیک و حاکمیت قانون» عنوان شده است.
گزارشهای سالانه کمیسیون اروپا و قطعنامههای پارلمان اروپا بارها ادعا کردهاند که ترکیه در زمینههای دموکراسی، استقلال قضایی، آزادی بیان، آزادی مطبوعات و حقوق اساسی عقبگرد جدی داشته است.
پس از کودتای نافرجام ۲۰۱۶، پاکسازیهای گسترده، تغییر نظام به ریاستجمهوری متمرکز، فشار بر مخالفان سیاسی از جمله بازداشت چهرههایی مانند «اکرم اماماوغلو»، محدودیت فضای جامعه مدنی و رسانهها، و عدم اجرای کامل احکام دادگاه اروپایی حقوق بشر، فاصله ترکیه با معیارهای بروکسل را بیشتر کرده است. اتحادیه اروپا میگوید بدون پیشرفت ملموس در این حوزهها، ازسرگیری مذاکرات ممکن نیست.
ترکیه همچنین جمهوری قبرس که از سال ۲۰۰۴ اتحادیه اروپاست را به رسمیت نمیشناسد و پروتکل الحاقی توافقنامه آنکارا را در مورد قبرس اعمال نمیکند. این موضوع باعث شده ۸ فصل مذاکرات باز نشود و هیچ فصلی بهطور موقت بسته نشود. یونان و قبرس نیز اغلب هرگونه پیشرفت در روابط اتحادیه اروپا-ترکیه را به پیشرفت در مسئله قبرس مشروط میکنند.
همسویی ترکیه با سیاست خارجی و امنیتی مشترک اتحادیه اروپا نیز بسیار پایین است و اختلافاتی بر سر سوریه، لیبی، شرق مدیترانه، روابط با روسیه و مواضع در مورد مسائل مرتبط با غرب آسیا وجود دارد.
ترکیه اما از نظر اقتصادی ادغام بالایی با اتحادیه اروپا دارد اما هنوز چالشهایی مانند تورم، بیکاری و اصلاحات ساختاری باقی است.
ترکیه کشوری است که اکثر آن مسلمان هستند و با توجه به غالب بودن اومانیسم و لیبرالیسم در اتحادیه اروپا، سازگاری بروکسل با آنکارا به حداقل میرسد. عوامل فرهنگی و هویتی یکی از عمیقترین و در عین حال کمتر علنیشده دلایل مقاومت در برابر عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا بوده است. این عوامل اغلب زیر پوشش معیارهای سیاسی یا اقتصادی مطرح میشوند، اما ریشههای فرهنگی-هویتی آنها بسیار قوی است.مقامات ترکیه اما میگویند اتحادیه اروپا استاندارد دوگانه اتخاذ کرده، اراده سیاسی ندارد و «بیعدالتی ۵۳ ساله» در پیش گرفته و حتی اگر شرایط را برآورده کنند، اروپا آن را نمیپذیرد.
با این حال، ترکیه همچنان نامزد رسمی است و همکاریهای عملی در حوزههایی مانند مهاجرت، تجارت، امنیت، انرژی و مبارزه با تروریسم ادامه دارد. دیدارهای سطح بالا در سال ۲۰۲۶ از جمله دیدار اردوغان با رهبران اتحادیه اروپا در حاشیه اجلاس ناتو نشاندهنده تمایل به بهبود روابط عملی است، اما پارلمان اروپا و شورای اتحادیه اروپا صراحتاً گفتهاند مذاکرات الحاق بدون «اصلاحات دموکراتیک» احیا نمیشود.
منبع: فارس
پایان/













نظر شما