تغییر فاز در تهران

ایران جنگ را به آزمون صبر آمریکا تبدیل کرده است

ایران با یک چرخش سنگین در رأس ساختار امنیتی و نظامی‌اش، پیام روشنی به واشنگتن و تل‌آویو فرستاده است: تهران دیگر روی مذاکره شرط نمی‌بندد و وارد فاز تقابل فرسایشی شده است؛ فازی که هدفش نه پیروزی سریع، بلکه خسته‌کردن آمریکا تا خروج از میدان است.

تاریخ، آینه دق سیاستمداران آمریکایی

چرا دونالد ترامپ نمی‌تواند «شرافت ایرانی» را درک کند؟

ترامپ گمان می‌کرد اشک‌های مردم ایران در برابر دوربین‌ها نمایش است؛ اما واکنش تهران، این تمسخر را به حمله‌ای تمام‌عیار علیه خود آمریکا بدل کرد. از نگاه ایران، مسئله فقط یک رئیس‌جمهور نبود؛ مسئله کشوری بود که با همه قدرتش، از سه چیز تهی است: تمدن، تاریخ و شرافت.

چرا ایران درها را به روی قاره سبز بست؟

تحقیر دیپلماتیک اروپا در تهران و حملات تند ترامپ به ناتو

هم‌زمانی پاکسازی صف دوستان ایران در تهران و تسویه‌حساب ترامپ با متحدانش در ناتو، یک حقیقت عریان را فاش می‌کند: دوران بازیگری مستقل اروپا در غرب آسیا به پایان رسیده و حالا آن‌ها مانده‌اند و هزینه‌هایی که نه توان پرداختش را دارند و نه جرأت امتناع از آن را.

نفوذی که بد فهمیده شد و تاب‌آوری‌ای که دست‌کم گرفته شد؛

ایران چگونه انواع نظریه‌های «فروپاشی» را بی‌اعتبار کرد؟

ترور فرماندهان ارشد نظامی، تحریم‌های سنگین و ناآرامی‌های داخلی، بارها به‌عنوان نشانه‌های «فروپاشی قریب‌الوقوع ایران» معرفی شده‌اند؛ اما تجربه جنگ دوازده‌روزه و تحولات پس از آن نشان می‌دهد که تاب‌آوری نظام سیاسی ایران بیش از آن چیزی است که در روایت‌های رایج غربی تصویر می‌شود.

چرا سناریوی ونزوئلا در ایران شکست خواهد خورد؟

ترامپ پس از ماجرای ونزوئلا گمان می‌کند می‌تواند با همان نسخه، ایران را نیز به زانو درآورد؛ اما واقعیت‌های میدانی و سیاسی نشان می‌دهد که این خوش‌خیالی می‌تواند آمریکا را با هزینه‌ای به‌مراتب سنگین‌تر روبه‌رو کند.