در «مردی برای تمام فصول» زینه‌مان فیلمی دربارهٔ یک واقعهٔ تاریخی نساخته است. او از این واقعه بهره گرفته تا یکی از هولناک‌ترین موقعیت‌های اخلاقی انسان را آشکار کند: لحظه‌ای که قدرت از آدمی نمی‌خواهد جنایت کند، بلکه تنها می‌خواهد حقیقتی را که به آن باور دارد انکار کند.
