«زوال خاندان آشر» از راجر کورمن تا مایک فلنگن؛ دو چهره از یک نفرین

دو اقتباس از «زوال خاندان آشر» ادگار آلن پو، در فاصله‌ای بیش از شش دهه، دو تصویر متفاوت از یک فروپاشی می‌سازند: راجر کورمن در فیلم ۱۹۶۰ وحشت را در خانه‌ای بیمار، خاموش و گوتیک محبوس می‌کند، اما مایک فلنگن در سریال ۲۰۲۳ آن را از دیوارهای خانه بیرون می‌کشد و به امپراتوریِ ثروت، قدرت و فساد می‌سپارد. یکی داستان زوال است؛ دیگری کیفر زوال. این نقد، این دو بازخوانی از پو را از منظر روایت، شخصیت‌پردازی و زبان بصری و صوتی مقایسه می‌کند تا نشان دهد چگونه یک کابوس ادبی، در دو عصر متفاوت، به دو شکل از ترس تبدیل شده است.

داستان وحشت و سلطه شیطان در جهان

بچه رزماری» ساخته Roman Polanski در ۱۹۶۸، نه تنها یکی از شاهکارهای ژانر وحشت روان‌شناختی، بلکه یکی از پیچیده‌ترین و چندلایه‌ترین آثار سینمایی دهه ۶۰ است.

شکنجه زیر آونگ کورمن همچنان ادامه دارد

نقد فیلم مغاک و آونگ The Pit and the Pendulum ۱۹۶۱

مغاک و آونگ راجر کورمن ارتباط اندکی با داستان کوتاه ادگار آلن پو دارد، اما روح گوتیک، ترس تدریجی و سقوط شخصیت اصلی به جنون کاملاً به آثار پو وفادار است.