به گزارش تحریریه، تارنمای نظامی میلیتاری واچ آورده است: سرتیپ «حسین محبی» سخنگوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (IRGC)، اعلام کرده است که بخش دفاعی کشور مهندسی معکوس یک زیردریایی بدون سرنشین آمریکایی را که [توسط سپاه در تنگه هرمز به تصرف درآمده است] آغاز می کند.

انتظار می‌رود این اقدام دسترسی بخش دفاعی ایران را به طیفی از فناوری‌های مرتبط با نسل جدید سامانه‌های دریایی بدون سرنشین آمریکا فراهم کند.

این اعلامیه یادآور مطالعه موفقیت‌آمیز پیشین ایران بر روی پرنده آمریکایی به غنیمت درآمده است؛ به‌ویژه پهپاد شناسایی پنهانکار RQ-170 Sentinel که در سال ۲۰۱۱ با استفاده از جنگ الکترونیک بر فراز ایران سرنگون شد.

پهپاد پنهانکار صاعقه ایران که بر اساس RQ-170 توسعه یافته است

محبی اظهار داشت: این فناوری پیشرفته در شناور زیرسطحی‌ای وجود دارد که به دست نیروهای دریایی سپاه پاسداران افتاده است و مهندسی معکوس آن آغاز خواهد شد.

وی همچنین اعلام کرد که فناوری‌های به‌دست‌آمده می‌توانند به کشورهای ثالث نیز فروخته شوند.

شناور موردنظر، یک Dive-LD ساخت شرکت اندوریل (Anduril) است که برای انجام مأموریت‌های طولانی‌مدت بدون خدمه طراحی شده است. شرکت اندوریل این سامانه را یک سامانه خودکار و قابل استفاده مجدد توصیف می‌کند که قابلیت حمل محموله‌های مختلف را برای مأموریت‌هایی از جمله اطلاعات، نظارت و شناسایی، جنگ مین، نقشه‌برداری از بستر دریا و بازرسی زیرساخت‌های زیرآبی دارد. این سامانه می‌تواند در اعماق قابل‌توجهی فعالیت کند و برای چندین روز در محل مأموریت باقی بماند.

Dive-LD - Anduril

سپاه پاسداران در تاریخ ۸ سپتامبر از به‌تصرف‌درآوردن این سامانه خبر داد و تصاویری از یک وسیله نقلیه زیرسطحی منتشر کرد که پس از آن، تحلیلگران مستقل حوزه دریایی آن را به‌عنوان یک Dive-LD شناسایی کردند.

برایان کلارک، از مؤسسه هادسون، در اظهارنظری درباره به خطر افتادن این زیردریایی بدون سرنشین به رویترز گفت که مهندسان ایرانی «قطعاً می‌توانند سامانه‌های مکانیکی آن را مهندسی معکوس کنند»، هرچند وی خاطرنشان کرد که حفاظت‌های نرم‌افزاری می‌توانند تکثیر کامل این سامانه را به‌مراتب دشوارتر کنند.

بخش دفاعی ایران سال‌هاست در حال توسعه سامانه‌های دریایی بدون سرنشین است که هدف آنها جبران محدودیت‌های نیروهای دریایی متعارف این کشور است.

نیروهای نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران

این وسیله نقلیه زیرآبی خودمختار که قادر به انجام عملیات نظارت، جنگ مین یا شناسایی بستر دریا باشد، می‌تواند قابلیت‌هایی را فراهم کند که به‌ویژه برای عملیات در اطراف تنگه هرمز اهمیت دارند؛ جایی که زیرساخت‌های زیرآبی، تحرکات دریایی و جنگ مین از اهمیت راهبردی زیادی برخوردارند.

دسترسی به یک سامانه آمریکایی سالم و دست‌نخورده می‌تواند به مهندسان ایرانی اجازه دهد معماری پیشرانه، طراحی هیدرودینامیکی، سطوح کنترلی، تجهیزات ارتباطی، سامانه‌های ناوبری، معماری الکتریکی، رابط‌های محموله و تکنیک‌های ساخت آن را بررسی کنند.

خودمختاری زیرآبی با دشواری‌های فنی خاصی همراه است، زیرا سیگنال‌های GPS معمولاً نمی‌توانند در زیر آب مورد استفاده قرار گیرند. به همین دلیل، وسایل خودمختار با برد طولانی باید برای تعیین موقعیت خود به ترکیبی از ناوبری اینرسی، موقعیت‌یابی صوتی و سایر حسگرها متکی باشند.

ارزیابی اینکه شرکت اندوریل چگونه این قابلیت را توسعه داده و نقاط آسیب‌پذیر آن کدام‌اند، می‌تواند بسیار ارزشمند باشد.

پایان/