یک ماجرای تکراری و نخ‌نمای دیگر توسط نهادهای امنیتی آمریکایی طراحی و اجرا شد. هوانگ مدیرعامل شرکت انویدیا، یکی از ستون‌های اصلی هوش مصنوعی و پردازنده‌ها در دنیا، بالاخره با فشار نهادهای امنیتی در آمریکا استعفا داد. گفته شده بود هوانگ با زنی چینی، آلیس هوانگ، که مدیرعامل شرکتی در سنگاپور بود رابطه عاطفی و ... داشته. 

نهادهای امنیتی امریکا معتقدند آلیس هوانگ با وزارت امنیتی چین برای جمع‌آوری اطلاعات پیرامون صنعت تراشه آمریکا همکاری می‌کرده. کل اتهام آلیس هوانگ این بوده که محدودیت‌های صادراتی دولت آمریکا را دور زده و اطلاعات این تراشه‌ها را به شرکت خودش، مگا اسپید منتقل کرده است. خب این کار از سنخ اقداماتی است که تقریبا تمام شرکت‌ها انجام می‌دهند. اکثر شرکت‌های بین‌المللی از این ابداعات و بداهه‌پردازی‌ها به وفور انجام داده‌اند و می‌دهند. این وسط فقط خرقه هوانگ بود که در خانه خمار افتاد.

قضیه روشن است. قرار است فرد دیگری جایگزین هوانگ شود که به الیگارش حاکم در آمریکا نزدیک‌تر باشد. راستش را بخواهید من همیشه از خودم می‌پرسیدم این هوانگ آسیایی‌تبار وسط این همه یهودی و نژادپرست صاحبان تکنولوژی آمریکا چه می‌کند؟ سیاست هیئت حاکمه در آمریکا، فشار شدیدتر علیه چین، ممانعت از دسترسی چین به کودا و اولویت دادن به استفاده‌های نظامی هوش مصنوعی است. الان باز هم حباب و توهم آمریکایی تقویت خواهد شد که باز هم آمریکا توانست جلوی برتری تکنولوژیک چین را بگیرد.

من واله و حیران از افرادی هستم که وقت گرانمایه را صرف سریال‌های چندفصلی آمریکا درباره جاسوسی چینی‌ها از علم امریکا می‌کنند. نیازی به دیدن این فیلم‌ها نیست. ذهن خلاق و مریض و توطئه‌پندار نویسنده را در نهادهای تصمیم‌گیر آمریکایی می‌بینید. انگار که شب‌ها سریال‌ها را می‌بینند و در روز اجرا می‌کنند.

ولی عجب موجوداتی هستند اینها. همین چند ماه پیش، امثال هوانگ، آلتمن، ماسک، زوکربرگ و ... به دست و پای مقامات چین افتادند که اجازه دهند محصولات امریکا باز هم در چین به فروش برسد و شی جین پینگ جلوی تعطیلی کارخانه‌های امریکایی در چین را بگیرد. حالا اتهام زده‌اند که چرا انویدیا چنین کرد و چنان شد. 

از همه عجیب‌تر موضع دلقک‌هایی است که هنوز معتقدند آمریکا به دنبال صلح و گفتگو با ایران و چین است. فانتزی‌فروشی هم تجارت پرسودی است که خَلق بیچاره ایران را در دام افیونی آن انداخته‌اند.

نه من سبوکش این دیر رندسوزم و بس
بسا سرا که در این کارخانه سنگ و سبوست

پایان/