به گزارش تحریریه، روزنامه نیویورکتایمز در گزارشی به قلم دیوید سنگر و اریک اشمیت نوشت دولت ترامپ چهار مسیر برای پایان دادن به جنگ با ایران را بررسی میکند؛ این در حالی است که اختلافات در واشنگتن حتی بر سر هدف نهایی جنگ نیز همچنان پابرجاست.
مقامهای آمریکایی اذعان کردهاند که ترامپ و مشاورانش با وجود گذشت بیش از هشت ماه از آغاز جنگ، هنوز درباره هدف نهایی آن به توافق نرسیدهاند. ترامپ در ماههای اخیر چندین بار با ازسرگیری حملات گسترده علیه ایران موافقت کرده، اما هر بار تنها چند ساعت پیش از اجرای عملیات از تصمیم خود عقبنشینی کرده است.
هزینه جنگ بر اساس برآوردهای اولیه پنتاگون از ۴۷ میلیارد دلار فراتر رفته؛ رقمی که خسارتهای اقتصادی ناشی از افزایش قیمت انرژی را شامل نمیشود و برای تأمین آن نیز هنوز بودجه اضافی به تصویب کنگره نرسیده است.
🟠سناریوی نخست؛ حملات گسترده به تأسیسات انرژی و هستهای
این گزینه شامل یک کارزار نظامی چندروزه با مشارکت آمریکا و اسرائیل علیه تأسیسات انرژی، مراکز هستهای و انبارهای موشکی و پهپادی ایران است. با این حال، مقامهای آمریکایی انتظار ندارند چنین حملاتی به سرنگونی نظام سیاسی ایران منجر شود و تحقق این هدف را به تداوم فشار اقتصادی وابسته میدانند.
آمادهسازی نظامی شامل دو ناو هواپیمابر مستقر در منطقه، ورود ناو سوم طی حدود دو هفته آینده و استفاده از جنگندهها و بمبافکنهای راهبردی بی۱ و بی۲ است. نیروهای آمریکایی و اسرائیلی نیز تمرینهای هوایی خود بر فراز عراق را برای شبیهسازی حملات افزایش دادهاند. واشنگتن همچنین بخشی از نیروهای خود را از پایگاههای در معرض خطر خارج کرده و یک آتشبار اضافی پاتریوت به اسرائیل منتقل کرده است.
ترامپ حتی حمله به تأسیسات هستهای مستحکم «کوهکلنگ» با استفاده از بمب ۲۲ هزار پوندی «مادر بمبها» را بررسی کرده است؛ اما کارشناسان درباره توانایی این بمب برای نابودی تأسیساتی که در لایههای سنگی گرانیت ساخته شدهاند، تردید دارند.
مواد هستهای ایران مورد نیاز برای ساخت بمب همچنان زیر آوار تأسیساتی قرار دارند که در حملات ژوئن ۲۰۲۵ هدف قرار گرفتند و گزارشهایی نیز درباره نگهداری سانتریفیوژهای پیشرفته در تأسیسات مستحکم وجود دارد. بنابراین، حتی یک حمله گسترده نیز لزوماً اهداف هستهای اعلامشده واشنگتن را محقق نخواهد کرد.
🟠سناریوی دوم؛ حملات محدود و هدفمند
گزینه دوم شامل حملات محدودتر با تمرکز بر اهداف نظامی و هستهای و کنار گذاشتن بخش عمده تأسیسات انرژی است؛ رویکردی که با هدف جلوگیری از حملات تلافیجویانه ایران علیه زیرساختهای نفتی کشورهای حاشیه خلیج فارس طراحی شده است.
نیروهای آمریکایی طی هفتههای گذشته حملات محدودی علیه جزیره قشم و سکوهای پرتاب موشک و پهپاد در ایران انجام دادهاند. برخی از این حملات با توپخانه دوربرد آمریکا مستقر در کشورهای خلیج فارس صورت گرفته و حتی تعدادی از سکوهای خالی پرتاب موشکهای کروز هدف قرار گرفتهاند.
مقامهای آمریکایی میپذیرند که چنین کارزاری اهداف اولیه جنگ را محقق نمیکند، اما میتواند به ترامپ امکان دهد از یک دستاورد نظامی دیگر سخن بگوید و خروج نیروهای آمریکایی را آغاز کند؛ در حالی که توانایی ایران برای تهدید تنگه هرمز همچنان حفظ خواهد شد.
🟠سناریوی سوم؛ مذاکره با میانجیگری کشورهای منطقه
در مسیر دیپلماتیک، ونس در آخرین نامه خود به محسن رضایی پیشنهاد کرده است که شخصاً هدایت مذاکرات با ایران را بر عهده بگیرد، اقدامی که برای یک معاون رئیسجمهور غیرمعمول است.
این ابتکار در ابتدا با مشارکت میانجیهایی از قطر، پاکستان، ترکیه و عربستان سعودی با استقبال روبهرو شد، اما برخی مذاکرهکنندگان آمریکایی اکنون نسبت به امکان دستیابی به توافق بدبینتر شدهاند و نگرانند «جریانهای تندرو» در تهران مانع توافق شوند.
اختلاف اصلی دو طرف بر سر ترتیب اجرای توافق است؛ واشنگتن خواهان تعیین تکلیف مواد هستهای ایران پیش از آزادسازی داراییهای مسدودشده و کاهش تحریمهاست، اما تهران تأکید دارد این مواد را تا پایان مذاکرات نزد خود نگه دارد تا تضمینی برای اجرای تعهدات طرف مقابل داشته باشد.
🟠سناریوی چهارم؛ تداوم محاصره دریایی و فشار اقتصادی
آخرین گزینه، ادامه محاصره دریایی و فشار اقتصادی بدون ورود به یک رویارویی نظامی گسترده است. در این چارچوب، آمریکا همزمان تلاش میکند عبور روزانه ۱۱ تا ۱۸ میلیون بشکه نفت غیرایرانی از تنگه هرمز را حفظ کند.
این سناریو میتواند به توافقی محدود برای بازگشایی تنگه هرمز و خروج تدریجی نیروهای آمریکایی منجر شود؛ بهگونهای که کشورهای حاشیه خلیج فارس مستقیماً درباره ترتیبات کشتیرانی با ایران مذاکره کنند.
با این حال، چنین توافقی پروندههای هستهای و موشکی ایران را بلاتکلیف باقی میگذارد و احتمالاً رویارویی دو طرف را تا پایان ریاستجمهوری ترامپ و حتی دوره رئیسجمهور بعدی آمریکا ادامهدار خواهد کرد.
منبع: کانال روایت جهان
پایان/













نظر شما