نگاه بنگاه‌محوری دولت به مدیریت حوزه دارو

«فرامرز اختراعی» با تاکید بر این امر که باید به جای نگاه بنگاه ‌محور، مردم‌ محور در تصمیم ‌گیری‌ها لحاظ شود تصریح کرد: آیا مطالبه این نیست که افراد شرافتمند و کسانی که در نظام دارویی با جان مردم به خاطر منافع خود بازی نمی کنند، مسئولیت داشته باشند؟ چه کسی باید این مطالبات را مطرح کند؟ مردم باید مطالبه‌گر باشند، اما متأسفانه به نظر می رسد دولت نیز متوجه ابعاد این مسئله نیست.

«فرامرز اختراعی» رئیس هیئت ‌مدیره سندیکای مواد موثره دارویی در گفت و گو با پایگاه خبری تحلیلی « تحریریه» با انتقاد از گرانی دارو و ضعف در مدیریت هزینه‌های درمان، تأکید کرد: افزایش قیمت دارو و تجویزهای بی ‌رویه، در نهایت هزینه ‌های سنگینی را به مردم تحمیل می ‌کند.

به گفته وی، باید نظامی متشکل از کمیسیون‌های تخصصی، باسواد و مستقل از منافع متعارض شکل بگیرد تا تجویز داروهای گران‌ قیمت، به‌ ویژه برای بیماران خاص و صعب ‌العلاج، بر اساس علم، تخصص و پروتکل‌ های معتبر مدیریتی انجام شود.

رئیس هیئت ‌مدیره سندیکای مواد موثره دارویی، با انتقاد از رویکردهای موجود در سیاست ‌گذاری حوزه دارو، اظهار کرد: افرادی که در این حوزه فعالیت می ‌کنند و با مسائل دارو آشنایی دارند، باید جایگزین افرادی شوند که نگاه بنگاه‌ محور دارند. به جای نگاه بنگاه ‌محور، باید افراد مردم‌ محور در تصمیم ‌گیری‌ها حضور داشته باشند.

وی با طرح این پرسش که چه کسی باید مطالبه ‌گر حقوق مردم در حوزه دارو باشد، گفت: آیا مطالبه این نیست که افراد شرافتمند و کسانی که در نظام دارویی با جان مردم به خاطر منافع خود بازی نمی ‌کنند، مسئولیت داشته باشند؟ چه کسی باید این مطالبات را مطرح کند؟ مردم باید مطالبه‌گر باشند، اما متأسفانه به نظر می ‌رسد دولت نیز متوجه ابعاد این مسئله نیست.

اختراعی با اشاره به دشواری تأمین دارو برای مردم عادی افزود: خودم وقتی به داروخانه می ‌روم و می ‌خواهم دارویی تهیه کنم، واقعاً غصه می‌خورم و با خودم می‌گویم مردم عادی چگونه می ‌توانند این هزینه‌ها را تأمین کنند؟ حتی با وجود پوشش بیمه‌ ای، شرایط به ‌گونه ‌ای نیست که مردم بتوانند به ‌راحتی از عهده هزینه ‌های دارو و درمان برآیند.

وی افزود: کارشناسان برجسته اقتصادی بارها درباره افزایش قیمت دارو هشدار داده‌اند و با ارائه آمار و ارقام توضیح داده‌اند که این سیاست در نهایت بیش از همه به خود دولت آسیب می‌زند. بیمه ‌ها توان تأمین این هزینه‌ها را ندارند و بانک‌ها نیز نمی‌ توانند تفاوت هزینه‌های سنگین تأمین ارز را برای بنگاه‌ها جبران کنند.

رئیس هیئت ‌مدیره سندیکای مواد موثره دارویی با اشاره به طولانی ‌شدن دوره وصول مطالبات در این حوزه تصریح کرد: دوره وصول مطالبات به‌ شدت طولانی شده است. همه این مشکلات در نهایت به افزایش قیمت تمام ‌شده منجر می ‌شود و بار آن بر دوش مردم و مصرف ‌کننده نهایی قرار می‌گیرد. این چه نوع سیاست ‌گذاری است که نتیجه آن تحمیل هزینه‌های سنگین به مردم باشد؟

هزینه‌های درمان؛ عامل فقر بیماران و خانواده‌ها

اختراعی با اشاره به دشواری تأمین هزینه ‌های درمان برای بیماران خاص و صعب ‌العلاج گفت: گاهی اخباری منتشر می ‌شود مبنی بر اینکه برخی بیماران سرطانی به دلیل هزینه‌های سنگین، درمان خود را نیمه ‌کاره رها می ‌کنند. نمی‌دانم این اخبار تا چه اندازه بررسی و تأیید شده‌ اند، اما چنین اتفاقی در شرایطی که هزینه‌های درمان به ‌شدت افزایش یافته، دور از انتظار نیست.

وی افزود: وقتی فردی به بیماری سخت، صعب ‌العلاج یا خاص مبتلا می ‌شود، فقط خود بیمار درگیر نیست؛ خانواده و بستگان او نیز ممکن است به فقر شدید دچار شوند. افراد برای تأمین هزینه درمان، دارایی‌های خود را می ‌فروشند، فرش و وسایل زندگی را کنار می‌ گذارند و حتی خانه خود را می‌ فروشند؛ آن هم برای درمان ‌هایی که گاهی مشخص نیست تا چه اندازه بر اساس پروتکل‌های علمی و اصول درمانی انجام می ‌شوند.

اختراعی با تأکید بر ضرورت بررسی دقیق روند درمان بیماران اظهار کرد: در حوزه درمان، باید کمیسیون‌ های تخصصی وجود داشته باشند که درباره ضرورت و نحوه درمان تصمیم ‌گیری کنند. نمی ‌توان صرفاً به دلیل تشخیص یک بیماری، از جمله بیماری‌های انکولوژیک، درمان‌ های پرهزینه و داروهای گران ‌قیمت را برای همه بیماران و بدون بررسی دقیق تجویز کرد.

وی با اشاره به محدودیت‌های اقتصادی نظام دارویی گفت: چنین رویکردی با اقتصاد کلان دارو در هیچ جای دنیا سازگار نیست. حتی در آمریکا، با وجود همه امکانات و ظرفیت‌ های اقتصادی، اگر نظام دارویی و درمانی مدیریت نشود، امکان تأمین هزینه‌های آن وجود نخواهد داشت.

ضرورت مدیریت حوزه دارو و درمان

رئیس هیئت ‌مدیره سندیکای مواد موثره دارویی با بیان اینکه هزینه‌های دارو و درمان در کشورهای مختلف بر اساس شاخص‌های مشخص اقتصادی بررسی می‌شود، گفت: در همه دنیا مشخص است که چه درصدی از تولید ناخالص داخلی می ‌تواند به بودجه دارویی اختصاص پیدا کند. وقتی هزینه‌ ها چندین برابر این میزان می‌شود، طبیعی است که منابع لازم برای سایر بخش‌ها نیز از بین برود و امکان تأمین هزینه‌ های دیگر وجود نداشته باشد.

اختراعی تأکید کرد: گرانی دارو بسیار آسیب ‌زا و مشکل‌ ساز است، اما تجویزهای بی ‌رویه از آن هم بدتر است. همه این مسائل باید در ارتباط با یکدیگر بررسی شوند و نمی‌ توان بدون در نظر گرفتن محدودیت ‌های اقتصادی و منابع کشور، درباره دارو و درمان تصمیم‌گیری کرد.

وی افزود: در شرایط فعلی، به ‌ویژه با توجه به وضعیت جنگی، باید نظام درمانی مستحکمی برای حمایت از مردم ایجاد شود. ظرفیت و آمادگی لازم برای این کار وجود دارد، اما ضروری است کمیسیون‌های تخصصی قوی، آگاه، باسواد و مستقل از منافع متعارض شکل بگیرند.

اختراعی با اشاره به ضرورت نظارت بر تجویز داروهای گران ‌قیمت برای بیماران خاص و صعب ‌العلاج گفت: این کمیسیون‌ها باید درباره تجویز داروهای گران ‌قیمت نظر بدهند و مشخص کنند که آیا استفاده از چنین داروهایی برای بیمار ضروری است یا خیر. اگر بیمار به داروی خاص و گران ‌قیمت نیاز ندارد، نباید بی‌دلیل از آن استفاده شود و سیستم ایمنی او نیز با درمان‌های غیرضروری تضعیف شود.

وی ادامه داد: باید اجازه داد بیمار با داروهایی که بر اساس دانش پزشکی، تخصص و پروتکل‌های بین‌المللی تجویز می ‌شوند، زندگی خود را ادامه دهد. در حوزه تجویز دارو و همچنین کنترل گرانی آن، هنوز راه‌ های بسیار زیادی برای مدیریت هزینه‌ها و کاهش قیمت‌ها وجود دارد.

رئیس هیئت ‌مدیره سندیکای مواد مؤثره دارویی در پایان خاطرنشان کرد: اگر هزینه ‌های دارو مدیریت شود و تجویزها به ‌موقع و به‌ جا انجام بگیرد، مردم نگرانی کمتری خواهند داشت و رضایت بیشتری از نظام درمانی خواهند داشت. سؤال این است که چرا باید مردم را از چنین شرایطی محروم کنیم؟

پایان/

۳۰ آبان ۱۴۰۵ - ۱۲:۰۰
کد مطلب: 36217

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 0 + 0 =